EGYPTE, 1938 DE AHKMENRAH EXPEDITIE
Haal ze naar binnen, we zijn in gevaar.
Er komt een storm aan. We zijn doodsbang, we moeten gaan.
Die tombe moet hier ergens zijn, ik voel het.
Alstublieft, we zijn er al te lang. - Stop daarmee.
Wat is er toch met die wind?
C.J, wacht in de auto. - Ik wil niet...
Ik zei, wacht daar. Ramen omhoog.
Robert. - De volgende...
C.J.? Is alles goed met je?
Ja, ik ben in orde. - Ik kom eraan.
Ja.
Ik zoek de tombe al twintig jaar lang en wat doe jij? Je valt er zo in.
Amir? Laad de auto's. - Mr Fredericks, er is geen tijd meer.
De storm is er bijna. - Dan mag je wel opschieten.
Kom op, iedereen aan de slag.
Wat mankeert jou?
Hij zegt dat je hier onmiddellijk weg moet gaan.
Als iemand deze tombe verstoort...
zal het einde nabij zijn.
Het einde zal nabij zijn.
We laden de auto's.
Ik kan je niet helpen, we maken een verschrikkelijke fout.
Die maken we niet, we schrijven geschiedenis.
Maak je geen zorgen. C.J., we gaan.
Het einde zal naderen.
UnlimitedMovieS© presents 'Night at the museum: Secret of the tombe'
Vertaling: UnlimitedMovieS©
Iedereen welkom bij de opening van de gerestaureerde en vernieuwde Planetarium.
Hier bij het museum van Natural History.
Eén van New Yorks, van wat lijkt te worden, een gedenkwaardige avond.
Door de overweldigde speciale effecten en techniek...
komen we allemaal dit museum bewonderen en zijn vernieuwde avondprogramma.
Vanavond zal fun, fun worden. Daar komt dom, dom.
Hoe verloopt het? - Rexie is gewaxt en gepolijst.
Teddie verzorgt zijn snor.
En ik heb de beveiligingsprocedure opnieuw doorgenomen met de oermensen.
Heb je ze trouwens gezien? Het museum heeft een nieuwe toegevoegd.
Wat? Nee. En zorg ervoor dat de lapjes mee rekken.
Ze hebben geoefend en zijn niet gewend aan die danspasjes.
Goed, iedereen. Iedereen, luister.
Ik wil niemand nerveus maken maar, de burgemeester en de gouverneur...
zijn er allebei. Ik weet het niet zeker maar Regin Spilbin ook.
Reggie Fillbow? - Ja. Reggie Fillbow.
Rexie, doe me een plezier. Pas op met je staart. Er is open vuur aanwezig.
Dexter? Hoe gaat het?
Helemaal klaar? Ziet er goed uit, die stropdas is leuk.
Beetje Chippendale-achtig. Ben je er klaar voor?
Goed. Iedereen... Relax en veel plezier, goed?
Dit kan je beter even zien.
Ooit eerder zoiets gezien? - Nooit.
Deze corrosie, nooit eerder gebeurd. Het was altijd precies hetzelfde.
Ik vraag me af wat er mee aan de hand is. - Ik heb geen idee.
En om eerlijk te zijn, kende mijn vader de geheimen van de tablet beter dan ik.
Helaas zweerde hij ze nooit te onthullen. Dat heeft hij nooit gedaan.
Alles in orde? - Ja.
Ja, alles is goed. - Doe het rustig vanavond, goed?
Nog 15 minuten te gaan.
We zoeken dit morgen wel uit. - Goed.
Ze proberen het licht te vangen.
Dat weet ik, maar dat lukt niet, jongens. Je kan het licht niet vangen.
Dat is niet te vangen net zoals menselijk geluk.
Ik wil graag wat zeggen. Sommeer de Apparatus.
Laat de Apparatus komen.
Wat ga je zeggen?
L.
O.
L.
L.O.L. Dat is wat ik gehad heb.
Nou, post die schattige katjes met mijn goedkeuring...
op Facebook.
En een Texas schreeuw van die oude Jedediah, want ik vond het ook te gek.
Doe maar gewoon een smilie gezichtje erbij. - Ja, met een wink erbij.
Een smillie gezichtje en een wink.
Jongens, wat doen jullie? - We zaten naar katjes te kijken.
Jullie moeten op over vijf minuten. Focus.
Ik zei je dat we hier geen tijd voor hebben. - Jij gaf het een Texas schreeuw.
Teddy, ben je er klaar voor? - Inderdaad.
We gaan dit doen, maar nu vlinders in mijn buik niet te geloven.
Je zal het goed doen.
Lawrence, heb je de neanderthalers nog gezien?
Nee, waarom heeft iedereen het toch over? - Misschien wil je even gaan kijken.
Jongens, wat is er aan de hand?
Erg grappig.
Het is goed, je kan daar blijven. Hé, hallo, alles goed? Ik ben Larry.
Ik ben Laaa. - Heet je Laaa?
Laaa. Leuk je te ontmoeten, Laaa. Welkom bij de club.
Ja, we lijken gelijk. We lijken op elkaar, ik weet het.
Het is een grapje, ze hebben je op mij laten lijken en...
Stop daarmee. Goed?
Papa. - Nee, geen papa.
Nee, stop daarmee.
Nee, ik ben niet jullie papa.
Papa moet zoon, zoon doen.
Nee hoor.
Een toast op jullie. - Proost iedereen.
Muziek...
en Teddy over drie...
twee...
Sinds 1896, toen ik nog een jongen van 11 was...
was dit museum een helder baken voor onze geweldige stad.
Vanavond strekt zich die horizon zelfs verder uit.
Naar de zon, de maan... en de sterren.
Vanaf ons begin keek de mensheid naar de hemel...
en gaf namen aan wat hij zag aan sterrenbeelden.
Ik dacht dat je ze wel wilde ontmoeten. - Schattige sterrenbeelden.
Orion, de jager.
Ik wist dat dit zou gaan gebeuren.
Misschien gaven onze voorouders...
Het gaat goed, jongens, het gaat goed.
Goed, laat de zijden stof stroken zakken en laat het aapje komen.
Kom op.
Dat is wat ik doe.
Bedankt voor jullie support voor deze mooie institutie.
Deze vernieuwde gerenoveerde Planetarium, dient als een...
Niets hiervan...
Breng mij nog eenmaal naar het slagveld, lieve vrienden.
Aanvallen.
Het is goed, blijf zitten.
Hoort dit erbij? - Sorry, mensen. Klein technisch mankement.
Teddy, wat doe je? Hou je bij het script.
Ik ben het. - Ik ken jou niet.
Ik weet niet wat ik heb, maar ik vind het geweldig.
Laat ze vallen.
Wat gebeurt er?
Doe iets.
Wat doe je?
Nee, niet doen.
Jongens, wat was er aan de hand?
Wat dachten jullie wel niet?
Laaa? Ik heb dit, goed? Ga gewoon daar staan.
Nee, daar staan. Daar.
Attila? Wat deed je met die dolfijn?
Het is een dolfijn, een van de vredelievende wezens op deze aarde.
Je was erop aan het inhakken alsof het inham was of zoiets.
Zag je de blik van Regan? - Regal?
Ja, Regal.
Teddy, waarom richtte je een geweer op mij? - Vergeef me Lawrence, ik wist niet wat ik had.
Weet je het nog wel? - Helemaal niet meer.
Laaa, leg dat neer. Het is een defibrillator, dat is gevaarlijk.
Laaa, dat is elektriciteit, geen koptelefoon. Stop daarmee.
Dexter? Wat doe je?
Echt, als jij je gedraagt als een baby krijg je luiers, wil je die weer?
Rustig aan met die regenbui, zie je het niet?
Het voelt verschrikkelijk, wij allemaal voelen ons zo.
Ik weet niet wat iedereen heeft, maar vanavond was echt vreemd.
Echt vreemd. - We voelen ons verschrikkelijk.
Alsof er een vervloekte spreuk over ons kwam. - Ja. Alsof we onszelf niet waren.
Hallo? - Larry.
Dr. Mc Fee. - Hallo, hoe gaat het?
Goed. - Mooi.
Ken je dat geluid?
Wanneer je je verstopt in een vuilnisbak?
Vrezend voor je leven omdat een Tyrannosaurus Rex je gebruikt als een hockeystick.
Nee, dat ken ik niet.
Ken je dat geluid niet? Wacht eventjes.
Dat is het geluid.
Het spijt me.
Echt, het spijt me. Ik wist niet dat dit zou gebeuren.
Ik had alleen maar de leiding over de special effects.
Het was jouw schuld. Het waren jouw special effects.
Nee, ik... - Wat een grap, special effects. Speciaal hè?
En dat was het. - Ik beloof je dat ik uitzoek wat er gebeurd is.
Een speciaal onderzoek. - Het spijt me. Ik moet gaan.
Nicky? Stop met springen.
Pap? Wat doe je? - Wat doe jij? Het is drie uur.
Oké, feestje is voorbij.
Wie ben jij? - Ik ben Sofie.
Sofie. Tot ziens. - Ja.
Het is goed zo. - Bedankt.
Tot morgen weer? - Waarschijnlijk niet.
Waarschijnlijk. - Niet.
Je zit zo diep in de problemen. - Ik weet het.
Ik wist niet dat je vroeg thuis zou zijn. - Dat is wel duidelijk. Ik bedoel...
Waarom denk je dat dit goed is?
Als ik niet bij mam ben laat je me iedere avond alleen.
Dit kan je nu niet doen. Je hebt examens...
Je inschrijving is over, hoeveel, twee weken? - Ik kom toch niet bij MIU.
Dat weet je niet. - Dat weet ik wel.
Dat weet je niet. - Jawel, want ik schrijf me niet in.
Het is niet de plek voor mij op dit moment.
Goed, wil je eerst jezelf ontdekken, de stad uit en van school af, ergens anders heen.
Dat steun ik volledig, je hoeft het me alleen maar te vertellen.
Waar wil je allemaal heen, wat staat er op je lijst?
Een kort lijstje maar. - Mooi, focus je erop.
Het is een heel kort lijstje, want er staat niets op.
Er is, ik ben nu in de war, want er is geen lijst?
Pap...
Ik wil een jaartje vrij nemen, doen wat je zei...
Ik wil mijn vleugels uitspreiden.
Wil je dat doen, mooi. Maar dat kan niet als je nergens heengaat.
Plannen veranderen. - Nee, dat doen ze niet. Nee. Dat doen ze niet.
We hadden een plan en dat is veranderd. Het is even van koers af.
Je kan het plan niet veranderen zonder de mensen te vragen die het bekostigen.
En dat waren, ik heb het gecontroleerd, je moeder en ik. Goed?
Pap, we kunnen hier een discussie hebben over plannen, maar voor nu...
laten we het rusten. We ruimen niet eens op, goed?
Morgen komen we erop terug met nieuwe energie, de hele toonval ervan...
en lossen het op, Team Daley, niet vanavond maar morgen.
Team Daley? Stop met praten. - Ja?
Jij ruimt op, ik ga naar bed en morgen gaan we hierop door.
Pak ze.
Zo, ja.
Ik ben Larry Daley, ik ben hoofd van het avondprogramma.
Ik weet wie je bent, jij bent de beveiliger.
Ja, en hoofd van het avondprogramma.
Ik doe wat onderzoek en vroeg me af of je me kon helpen.
Een beveiliger die onderzoek doet.
Ik zoek naar alles wat je hebt over de tablet van Ahkmenrah.
Middelste rij, halverwege aan je linkerkant. - Mooi.
Pak ze.
Dus...
Waarom ben je zo nieuwsgierig naar het tablet?
Gewoon... een hobby, je weet wel, waar ik in ben geïnteresseerd.
Ik wou dat ik met die gasten kon spreken. - Dat kan niet.
Ja. - Want ze zijn dood.
Natuurlijk. Maar...
zie die eens. Lijkt wel een kind, hè?
Heb je hem gekend? - C.J. Fredericks.
Heeft hier gewerkt.
Heeft hier gewerkt? - Ja, toen hij was opgegroeid.
Nee? - Ja, hij was een beveiliger.
Net als jij.
Wacht eens. C.J.
C.J. Fredericks.
Cecil Fredericks?
De sexyst beveiliger die we ooit hebben gehad.
Jij inclusief. Wat kon die man bewegen.
Het is jaren geleden.
Dat ziet er goed uit. - Ik heb het nog steeds, maat.
Wat doe je hier? - Ik wil je spreken over het tablet.
Wat doet hij hier?
Gus, je ziet er goed uit. Reginald.
Kom je ons weer besodemieteren, ons terug de bak insturen?
Ik heb je niet besodemieterd, je was aan het stelen.
En ik heb je uit de gevangenis gehouden dus...
We hebben een leuk leventje hier, het verleden is het verleden.
We zijn verder gegaan. - Hij niet.
Luister naar hem apenkop. - We hebben dat tablet gedoe achter ons gelaten.
Oud nieuws. - En we wisten er trouwens niets vanaf.
We werkten er alleen. - Er is iets mee aan de hand.
Ik zei je net dat ik je niet kan helpen.
Misschien deze jongen wel.
We kunnen beter even alleen praten.
Een expeditie zoals die is erg veel voor een twaalfjarige jongen, ik ben doorgegaan.
Maar er is iets met die tablet. - Het wordt groen.
Een of andere corrosie.
En er gebeurt iets met Teddy en Dexter.
Jed en Octavius, ze gedragen zich raar.
Alsof de groene roest ze infecteert.
Het einde zal naderen.
De lokale bevolking, ze waarschuwde ons. Smeekte ons om die tombe met rust te laten.
Ik dacht dat het het einde van de wereld betekende.
Maar misschien betekende het het einde...
Het einde van de magie. - We hadden moeten luisteren.
We hadden moeten luisteren.
In plaats daarvan verscheepte we het tablet naar New York...
en zijn ouders naar Engeland. - Wacht.
Zijn Ahkmenrah's ouders in Engeland? - Het was een gemengde expeditie.
Enkele voorwerpen bleven in Egypte...
de rest werd verdeeld tussen New York en het British Museum.
Dr. Mc Phee zei dat zijn vader wist van de geheimen van het tablet.
Ik moet hem spreken.
Je moet naar me luisteren.
Ze vragen mijn ontslag.
Ze zei dat sinds het avondprogramma geflopt is...
dat het gestart is en stopt bij mij.
Ik kan het in orde maken. - Hoe?
Je moet mij het tablet en Ahkmenrah mee laten nemen naar Londen.
Sorry, even verwerken.
Verwerkt. Ik zei je net dat ik ben ontslagen...
en het eerste wat je vraagt is dat ik je onbetaalbare voorwerpen mee geef.
Ja. Alsjeblieft. - Nee. Waarom?
Ik vraag je om hierin alsjeblieft in mee te gaan.
Dat kan ik niet doen, maat. Dag.
Kom maar op. - Wat?
Geen idee. Wees voorbereid.
Je moet mij even aanhoren, goed? - Ja.
Wil je de waarheid? - Ga door.
De waarheid is dat het tablet...
Dat het tablet magisch is.
Ze komen echt tot leven in de avond.
De special effects? - Dat zijn het niet.
Natuurlijk wel. - Hoe zou dat kunnen?
Waarom niet? - Omdat het niet zo is.
Natuurlijk wel. - Ik vertel je dat het zo is.
Als de zon ondergaat... begint het tablet op te gloeien...
en komt alles tot leven.
Natuurlijk. - Het is echt zo.
Het tablet begint op te gloeien, nu weet ik zeker dat je gek bent.
Luister naar mij.
Ik doe je niets. - Dat weet ik. Alleen...
Luister, niemand geeft zoveel om deze plek als wij, toch?
Als je me niet helpt zal alles stoppen en nooit meer terugkomen.
Ik vraag je niet om het te begrijpen maar om me te vertrouwen.
Ik zou je graag willen helpen... maar ik werk hier niet meer.
Het British Museum weet dat niet.
De mummie en het tablet, beide.
Vertrouwelijke klus onder mijn bevoegdheid de directeur van dit museum wat ik nog steeds ben.
Ja, mooi, ciao.
Je bent binnen.
Ik had ook alleen achter kunnen blijven in New York.
Ja, maar dat zou niet gaan gebeuren.
Mooi, hè? - Ja.
De Thames. Is dit niet gaaf, jij en ik in London?
Ik heb eens nagedacht over dat jaartje vrij.
Ik dacht dat het wel gaaf zou zijn.
Waar zit je aan te denken?
Ja, ik denk dat ik DJ wil worden in Ibiza. - In Ibiza?
Dat is een klein eiland in Spanje. - Spreek jij Spaans?
Nee, maar dat is het mooie ervan, het gaat om de muziek, niet om de taal.
Maar bij jou wel. Spreek je in beats? - Waarom flip je nu?
Het was een gaaf idee, zei je. - Ik flip niet, ik wil weten wat het plan is.
Jij bent niet naar school geweest. - Dus nu wil je helemaal niet naar school?
Misschien, ik weet het niet... - Nicky...
Dat is niet... - Jij bent niet naar school geweest...
en je bent goed terecht gekomen. - Na 20 jaar en veel misstappen.
Wat dan ook. Maak je geen zorgen om mij, het is goed.
Dat zal ik altijd blijven doen, ik ben je vader. - Bedankt.
De zon gaat onder, we moeten gaan. - Goed.
Pap, wat is überhaupt het plan?
Als het tablet Ahkmenrah tot leven brengt laat hij ons naar binnen glippen. Liggen.
Wat? - Ga liggen. Kom op, een avontuur.
Welkom bij het British Museum, ik ben Tilly. - Hallo, bedankt.
Ik ben Larry Daley van het Natural History, New York.
Ik heb een pakketje voor jullie controversiële afdeling.
Mooi. Zwaar, dat ze je laten reizen.
Het is ongebruikelijk. - Ze laten me ook reizen, weet je waar naartoe?
Nee. - Naar huis. Hier naartoe.
Naar huis. Weer hier naartoe.
Met de tram, maximaal vijf minuten.
Het moet te gek zijn om een beveiliger te zijn in Amerika.
Met je pistool en geluidsdemper. En je ninja zwaarden.
Dat komt niet eens in de buurt. - Het enige wat ik heb... is dit.
Een hamer. Het is voor en ik quote: 'Kleine reparaties en herstellingen aan de keet'.
Je slaat alleen maar op dingen?
Ja, pakkend. - Eigenlijk, waardeloos.
De mensen hebben het erover. - Geweldig, toch?
Ja. - Dit is het beste gesprek...
wat ik heb in de drie jaar dat ik hier werk. - Ik voel ook een verbinding tussen ons.
Is het goed, dat ik mijn pakketje aflever en...
Geweldig. - Maar ik moet het wel verifiëren.
Dat is niet nodig want ze hebben het al geverifieerd...
op de brief die ik je heb gegeven. - Ja, goed. Verifiëren.
Hallo, dit is Dr. Mc Phee. - Het British Museum, meneer.
Alleen verifiëren van het pakketje voor onze controversiële afdeling.
Ja, dat heb ik ondertekend. Als u mij excuseert, ik moet een museum managen.
Jij, jongen, haal die vingers van mijn Ming vaas.
Zie je wel? Dag.
In orde? - Ja, het is goed.
Het is goed, ja. Geweldig.
Geverifieerd. - Bedankt.
Ik zal het hek open doen.
Mijn vriendje vindt het niet leuk zoals ik mijn haar doe.
Zegt dat het eruit ziet als een gouden W.C. bril, maar ik vind het mooi zo.
Dag, Larry.
Ik ben geen expert, maar dit is tegen de wet.
Nee, ze hebben hier een heel ander wetssysteem.
Hoe staat het ervoor? - Alles in orde.
Mooi, laten we gaan.
Larry, de anderen kunnen wel hulp gebruiken. - De anderen?
Lawrence, ik kon niet achterblijven, ons bestaan staat op het spel.
Mooi, hé Teddy, goed zo. Goed jou bij een crisis erbij te hebben.
Attila. Goed, wat spierkracht erbij.
Dag Larry. - Dat is een extreme grote doos.
Natuurlijk zijn wij er ook bij. - Zonder ons zou je het niet redden.
Serieus?
En het aapje, goed, iedereen dus bijna.
Geen enkele mogelijkheid om je erbij te hebben. - Hij wilde echt mee.
Dit is mijn zoon, mijn echte zoon, Nicky. Nicky dit is Laaa.
Hij doet me na.
En Lawrence. Wat is het plan van aanval?
We moeten naar de Egyptische vleugel, en hopelijk dat we de tablet in orde krijgen.
Wij allemaal.
Laaa, dat is niet om te eten. Dat is geen voedsel. Niet doen.
Weet je wat, ik heb iets voor je te doen. Kom op.
Ik wil dat je hier blijft en het in de gaten houdt, goed?
Zorg ervoor dat er niemand in of uit gaat. Mooi. Je bent een bewaker, net als ik.
Je blijft hier, doet je handen op de deur. Mooi, blijf.
Zo, ja. Je blijft hier.
Blijf.
Blijf. Kijk daar heen...
Goed zo. Nee. Goed. Blijf.
Beweeg je niet. Nee. Goed.
Goed, luister jongens. Ze worden hier voor het eerst wakker en we weten niet wat er is, dus...
blijf bij elkaar, goed?
Als we maar niet doodgaan. - Ik weet dat het eng is, dus blijf bij elkaar.
Wat voor een behekste zooi is dit, jongens?
We vinden dit allemaal super eng, toch?
Ze zijn alleen een beetje geschrokken.
Toen wij wakker werden duurde het ook een tijdje.
Hallo. We gaan alleen maar naar Egypte.
Kom op, hierheen.
Hoor je dat? - Wat?
Dat.
Wij zijn hier als iemand ons nodig heeft. - Ja, we zijn niet bang.
Het is hier comfortabeler.
Lawrence, volgens mij zitten we in de problemen.
Ik weet hoe hier mee om te gaan.
Vind je het erg als ik? Bedankt.
Pap wat ga je doen? - Hoe denk je dat ik Rexie getempt heb.
Hallo.
Volgens mij ben je niet zo gemeen, of wel?
Je bent niet zo gemeen.
Je bent gewoon een kleine puppy, toch?
Een kleine puppy die spelen wil, wil je spelen?
Wil je stokje achterna? Wil je spelen met dit bot?
Zo, ja. Ga hem halen.
Pak hem.
Lawrence? - Ja.
Mag ik een ander plan voorstellen? - Wat?
Rennen.
Doe hem dicht.
Ik denk dat we...
Terug, iedereen terug.
Goed, je wilt geen stokje vangen?
Pak deze dan maar.
Dat scheelde niet veel. - Hulp nodig?
Wat? - Aan de kant.
Pas op.
Attila, alles goed?
Misschien wil je... - Nee.
Hier, hou vast.
Oké, dat eigenlijk wel gaaf.
Sir Lancelot. Tot uw dienst. - Bedankt, dat was geweldig.
Theodore Rooseveld, president van Amerika. - Geen idee wat dat betekent.
Ik ben Larry en dit is mijn zoon Nick. - Je hebt een nobel gezicht, Nick.
Bedankt voor je hulp. - Jij...
jij herinnert mij aan een man die ik kende bij Camelot.
Echt? Een van de mannen aan de ronde tafel?
Eric.
Onze nar. De grappigste die ik ooit gezien heb.
Hij was zo goed, hoefde niets te doen, hij...
liep de kamer binnen en je moest al lachen.
Jij hebt wat hij had, de gave. - Dat is mooi.
Jij kan ook een nar worden. - Dat weet ik niet.
Kom op toch. Natuurlijk wel.
We geven je zo'n hoed met die grappige kleine belletjes er aan.
Belletjes?
Belletjes. Dat zei ik toch, de gave. Hij ziet er zelfs...
als niets uit, alsof...
uitdrukloos.
Zoiets, net als Eric.
Lijkt me een goede gozer. We moeten er vandoor, dus...
Camelot. Eens zal ik er terugkeren naar zijn machtige torens.
Naar koning Arthur en koningin Guinevere.
Lieve, de mooiste Guinevere.
Ik heb gezworen niet terug te gaan totdat ik mijn queeste volbracht heb.
Ik moet de heilige graal vinden.
Veel geluk daar mee, en nogmaals bedankt. We moeten naar Egypte dus tot ziens.
Ik zal jullie leiden. Nee, het is goed.
Stop, belletjes. Er is vreemde magie in de lucht.
En gevaarlijke beesten zijn los.
Het is de plicht van een echte ridder om de zwakkeren te beschermen.
Wij gaan.
Volgens mij gaat hij met ons mee.
Jed en Octavius?
Ze moeten eruit gevallen zijn toen we aan het rennen waren.
Nee.
Is dat de cape van Octavius?
Hier.
Nicky? - Ja.
Jongens?
Gigantor.
Ze houden het daar niet lang vol in die verwarmingsbuizen, Lawrence.
Met hun grootte worden ze gebakken als kleine mestkevers in de Sinai.
Te erg?
Dit is het einde. Dit is de laatste rit.
Hou mijn hand vast. - Waarom?
Laat maar.
We zijn ver van huis af.
Vroeg je me nu om je hand vast te houden?
Nee.
We moeten weten waar het eind zit tussen hier en de ventilator.
Ga jij maar eens kijken, Dex. - Je weet dat hij een aapje is, Lawrence?
Hij kan niet praten.
Nee, maar hij past wel. Nicky, geef me je telefoon.
Waarom? - Voor Dex.
Ik begrijp niet wat er aan de hand is. - Ik ook niet. Pap? Wat is er aan de hand?
Ik zet iets op om je telefoon te traceren.
Iets? Je traceert mijn telefoon? - Ja, ik ben je vader, ik pas op jou.
Nee, bespioneren is niet hetzelfde als op iemand passen.
Je krijgt hem terug, beloofd. Maar nu... gaat het op de rug van het aapje.
Dex, kom hier.
Bedankt, maatje.
Goed, je moet naar beneden gaan om ze te zoeken, goed?
Denk je dat je dat kan?
Goed zo. Veilig weer terug.
Ik denk dat het hier is.
Precies hier. Een klassieker.
De gave van het gelach. Bedankt belletjes.
Je eerste queeste?
Niet helemaal. - Ik dacht dat jullie naar Egypte gingen.
Dat is zo, maar dit moet eerst.
Dat is niet hoe een queeste werkt, een queeste is...
één ding, niet zoals de heilige graal en het aapje.
Nou, mijn jongens zin vermist en Dexter gaat ze zoeken.
Wat is de queeste? Goud? De fontein van de jeugd?
Een magisch tablet. Dat is dat ding die Ank vast heeft.
Moet niet te moeilijk zijn om het van hem af te pakken.
Hij ziet er goed gestemd, relaxed uit. En zwak.
Alsof je snoep van een Egyptisch kindje afpakt.
We willen het niet af pakken maar weer in orde maken.
Er is iets mis mee. Het is gecompliceerd.
Het zou minder gecompliceerd zijn als je stopt om een chimpansee te volgen.
Het is geen chimpansee maar een kapucijnaapje.
Die sul lijkt geïrriteerd. - Dat is vaak hoe het blijkt.
Maar ik verzeker je, hij is geen sul. - Klopt het wat hij zegt?
Dat de tablet die je draagt, magisch is? - Dat is inderdaad zo.
Alles om je heen komt vanavond voor het eerst tot leven.
Allemaal vanwege het tablet.
Wonderbaarlijk.
Dus ze zijn niet echt? - Ze zijn net zo echt als wij allemaal.
Ja, maar wij zijn echte mensen, zij zijn gewoon dingen.
Ze weten het niet eens. Ze wel moeten ongelooflijk stom zijn.
Dat kan in het begin verwarrend zijn.
Dag kikker. Blijf springen. Je bent echt.
Jongens, volgens mij moeten we door Azië.
Heeft geen idee. - Geen één.
Ik kan niet echt wat zien. We kunnen springen en hopen op het beste.
We weten niet wat daar beneden is.
Ook niet wat er hier is.
Dit is een Romeinse stad.
Ik kan de familiare geschiedenis voelen, zijn funderingen.
Waar is iedereen?
Ik heb deze stad eerder gezien, dat weet ik zeker.
Romeinen?
Ik zie dat je de naam van een dame op je arm hebt?
Andrea, ja. - Dus deze...
dame Andrea is jouw Guinevere?
Staat er iemand tussen jou en je geliefde?
Eigenlijk wel. Mijn vader verprutste het die éne avond.
Waarom stoppen we? - Laat niemand tussen jou en je lot komen.
Lot is een beetje overschat, we hebben samen wiskunde gedaan het is meer als een...
van de momenten van vluchtig oogcontact, wie het eerst wegkijkt.
Maar ik snap je. Niemand...
Mooi. Goed.
IIEPWOP?
Laat geen belletje af gaan.
Wie is dat?
Het spijt me, ik kan je niet horen.
No comprendo, amigo. Komt omdat je dat ding voor je hebt. We...
Wat doen ze?
Waarom zijn ze zo op hol geslagen? Hebben we iets verkeerds gezegd?
Kom terug naar IIEPWOP, er is genoeg ruimte.
De rare Romeinen. - De mensen zijn raar.
Dag gozer. We willen er alleen maar langs.
Dat is Garuda van Tibet. - Garuda?
Goed, hallo, Garuda? Hoe gaat het?
We willen alleen...
Goed, maatje. Aan de kant, ik heb geen tijd hiervoor. Alsjeblieft.
Ik speel dit spel niet met je. Ik moet er door. Echt.
Opzij.
Een draak. - Nee, dat is geen draak het is een...
Het is een Xiangliu.
Een mythische slangendemoon.
Ziet eruit als een draak. Ik zeg dat we het moeten doden.
Nee, het slaapt.
Oké, daar is niets aan als het slaapt. We maken het wakker en doden het dan.
Ik ga als eerste en neem de jongen mee. - Wat, nee. Je neemt de jongen niet mee.
Waarom niet? - Omdat hij een jongen is.
Er komt een tijd in ieder jongen's leven dat hij een draak moet doden.
Niet deze jongen, goed? Hij denkt niet eens goed, niet zijn bar mitswa.
Maar goed, dat is maar een uitdrukking. - Niet waar ik vandaan kom.
Hij doodt zijn draak nu niet. Goed?
We gaan erom heen. Nu, anders verlies ik het signaal, kom op.
IIEPWOP.
Weet je zeker dat het goed gelezen hebt, maat?
POMPEII
Pompeji.
Vraag niet wat je land voor jou kan doen... en wat jij voor je land kan doen.
Daar gaan we weer.
Fantastisch, het is wakker. Nu kunnen we het doden.
Pap.
Ik haal de jongen.
Ooit een zwaard gebruikt? - Alleen in World of Warcraft.
Je gaat het nu leren.
Het enige wat we moeten vrezen is de angst zelf. - Teddy.
Je doet het goed, jongen.
Lava.
Achter je. - Bukken.
Laatste ronde.
Ik kom op de barbecue, jongen.
Nee, dat doe je niet.
Hij moet wel.
Aan de kant.
Hier mogen we het nooit over hebben van hetgeen hier vandaag gebeurd is.
Kom op, zeg. Dat was niet nodig. Het is al uit.
Deze dingen redden echt levens.
Alles goed?
Jij ook?
Alles goed? - Ja. Bedankt.
Je hebt dapper gevochten.
Op één dag, en dat beloof ik je, drinken we drakenbloed uit de overwinningsbeker.
Soda of water is ook goed. Maar de energie die we hebben is goed.
Van nu af aan... moet jij je eigen weg kiezen.
En laat niemand anders jou anders vertellen.
We laten Larry weten dat we in orde zijn. Draai je om.
Larry zal wel bezorgd zijn om ons.
Hoe vinden we ze nu? - Lawrence?
Ik heb het gevoel dat we de hoek om zijn. Ik word weer van was.
Oké, we moeten de defibrillator zoeken. We moeten nu naar Egypte toe.
Wacht. Moeten we niet naar Jed en Octavius zoeken?
De jongen heeft gelijk. Een echte ridder loopt niet weg van zijn plicht.
Als we niet snel in Egypte zijn, redden we niemand meer.
Blijf.
Dat geen voedsel. Nee, eet.
Blijf, Laaa.
Hier is het.
Misschien moet ik jullie bijstaan.
Nee, we redden het wel vanaf hier. Het is goed zo.
Nou... vrienden, Larry...
Gezicht van een clown met het magische tablet.
Ik zal nooit je dapperheid vergeten of je queeste.
Dag.
Ik zal niet vaarwel zeggen. - Ik wel.
Ik wel, ik moet gaan. Het spijt me. Tot ziens.
Echt, bedankt man. Voor alles.
Deze muren heb ik vele manen niet meer gezien.
Ahkmen? - Moeder.
Vader.
Welkom thuis, mijn zoon.
Ik wil je voorstellen aan mijn vrienden.
Ik ben Merenkahre.
Farao van de Nijl en opvolger van de zoon van de zoon.
En ik ben Shepseheret.
Het glitterende juweel van de negen koninkrijken.
En ik ben Larry. - Bewaker van Brooklyn.
Ja. Nou, eigenlijk woon ik nu in Manhattan.
Ja, maar dat klinkt niet zo gaaf.
We zouden vereerd zijn als je naar het tablet kan kijken...
er is iets mee en wij weten niet wat.
Jullie spreken allemaal met een farao. Kus mijn staf.
Is het goed als ik dat niet doe? - Je toont respect...
Ik ben de afstammeling van Ra de zonnegod.
Dat begrijp ik en ik respecteer dat. Ik... bid niet tot Ra.
De Egyptische goden zijn de enige ware goden.
Nou, wij proberen meer open van geest te zijn.
Ik bedoel, Sacajawea eert haar spirituele voorouders.
En jij bidt tot een geitengod, Attila? Toch?
Ik ben half Ier, half Joods... - Ja? Ik hou van Joden.
We bezitten er 40.000. - Zulke leuke mensen.
Daar gaan we. - Ze waren heel gelukkig.
Altijd aan het zingen met de kaarsen erbij. - Ze waren niet echt gelukkig.
Echt? - Nee, ze zijn weggegaan.
Ze hebben 40 jaar in de woestijn geleefd, proberen te ontsnappen.
Eens per jaar hebben we een diner en praten erover. Dat betekend veel voor ons.
Maar kan je even naar het tablet kijken? Er is iets mis mee.
Het verliest zijn kracht. - Denk je dat je het kan herstellen?
Om dat te doen moet ik het geheim van het tablet onthullen.
Ik beloof dat we het niet door vertellen. - Nee.
Ik zal je staf kussen. - Te laat.
Vader. Waarom sta je erop om dit voor jezelf te houden?
Het geheim moest aan jou worden doorgegeven op het juiste moment.
Het is al 4000 jaar geleden. Het lijkt me nu wel het juiste moment.
Je werd geboren om middernacht. Ik was farao.
En ik had wonderen gezien waar de meesten alleen maar van dromen.
Maar toen ik jou voor het eerst zag...
was je meer kostbaar voor me dan al de wonderen van de oude wereld.
Ik wist dat ik het niet aankon om vaarwel te zeggen.
Ik beval de hoge priester om een cadeau voor jou te maken, mijn zoon.
Gebruikmakend van alle mysteries van het hiernamaals.
Gesmeed in de tempel van Khonsu, God van de maan...
en wachter van de nacht reizigers.
Het tablet van Ahkmenrah.
Onze tombe was ontworpen om de Khonsu's stralen te geleiden naar het tablet.
Om zijn krachten iedere nacht op te laden.
De maangod liet zijn krachten op het tablet vallen...
dus zolang het in zijn licht aan het baden was...
onze familie voor eeuwig bij elkaar kon zijn.
Zelf de dood zou ons niet kunnen scheiden.
Het is te lang van Khonsu's licht afgehouden.
Mijn zoon. Wat gebeurt er met je?
Het heeft maanlicht nodig. Anders zijn we allemaal bij zonsopgang dood.
Snel.
Als de tablet sterft... kan niets het meer terugbrengen.
Wat doe je? - Het tablet. Nu.
Luister naar me. Dat ding is aan het sterven. Als het geen maanlicht krijgt...
stopt alles, maar dan echt.
Koning Arthur verspilde jaren met zoeken naar de heilige graal...
en dan te denken dat het een tablet was, al die tijd al.
Geef het aan mij, je weet niet wat je doet. - Mijn queeste is vervuld.
Ik rij vanavond naar Camelot.
Goed, hou het, maar hou het in het maanlicht en draai hem om.
Sorry, dat is niet mijn eerste queeste.
En trouwens... Eric was veel leuker dan jij.
Ga de anderen halen. Hij mag het gebouw niet uit.
Rustig aan, maat.
Ik weet niet wie je bent, maar ik weet vrij zeker dat het tablet niet van jou is.
Wacht eens. Kom terug, dit is nog niet voorbij.
Je hebt onze dag vergald toen je ons met je zwaard en je blauwe ogen bent tegengekomen.
Zijn ogen zijn erg blauw.
Spreek zachtjes, ik draag een grote stok.
Lawrence we hebben een probleem. Deze verandert ook in was.
Ik heb ook wat te zeggen. Spreek luider en draag een grotere stok.
Kom op.
Hebbes.
Teddy. - Het tablet, nu.
Schiet op sufferd. En dit geeft me hoofdpijn.
Laat me los, Lawrence. - Nee. Ted, nee.
Die is van mij.
Dat was een goede. - Geen idee of het zou werken.
Jongens. Hoe gaat het?
We zijn nog heel. - Dit is van jou.
Bedankt. - Ik begrijp het niet.
Waarom blijft Lancelot sterk terwijl wij zwakker worden?
Het is zijn eerste nacht. Jullie zijn sterker maar het doet er niet toe tenzij we slagen.
Hij zal ook dood zijn bij zonsopgang. - Hij mag het gebouw niet uit.
Kan jij teruggaan naar Egypte voor het geval hij daar komt?
Natuurlijk. - Nicky neem hem mee.
Teddy, naar de zuidelijke vleugel, dek de zijdeuren. Ik neem de hoofdingang.
Ik wist dat je niet deugde. - Zag je dat?
Wat? - De ridder op het paard die net voorbijreed.
Stop met proberen mij af te leiden met je magische fantasieën.
Want ik heb je vieze tweeling gevonden in de kamer.
Hij is niet mijn tweelingroer. - Ik heb hem en wat zegt hij?
Hou je kop dicht.
Hou je kop of wil je geslagen worden?
Kom terug jij, probeer niet te ontsnappen.
Ik zweer het je, als ik hem sla ziet hij eruit als de leadzanger van de County Crows.
Kijk maar.
Zo is het. Het zal de concurrentie met hem aangaan.
Verdomme.
Laaa, als ik iets doms doe, imiteer mij dan niet.
Goed gedaan en jij wilt Nick iets leren?
Hij begrijpt het gewoon niet, weet je?
Het is een slim kind en ik wil hem geven wat ik niet had.
Haal je diploma en neem dan vrij.
Stop. Stop daarmee. Stop daarmee.
Sorry, ik ben Nick, dit is Dexter, Attila de Hun.
Ja leuk. Ontmoet nu deze hamer.
Doe dat niet.
Sorry, ik weet dat het veel is, Hun, aapje...
erg raar allemaal, veel te verwerken, toch?
Goed, sorry, bedankt. - Hier kom je niet mee weg.
Ik maak schetsen van je in mijn gedachten, nu op dit moment.
Jongen die de boel verneukt, Aziatische man met haarextenties.
Slechte aap.
Ik bedoel volgens mij is het gewoon het ouderschap, weet je?
En het komt bij de slechtste familie voor dus...
Ik weet zeker dat hij veel conflicterende gevoelens heeft bij mij.
Er was misschien wat eetbaar spul daar.
Ik snap het, ik was er niet veel.
Dus misschien projecteerde ik mijn eigen schuldgevoel...
en reageerde het op hem af zonder dat ik mij daar van bewust was.
Wat?
Deur.
Hoofd.
Open...
hoofd.
Stel je open.
Nou, je hebt gelijk. Dat is de uitdaging, ik bedoel het is allemaal...
in context en dat doe ik, ik blijf naar hem kijken..
door een lens hoe ik ben opgevoed, maar de realiteit...
is dat hij een persoon op zich is. Ja, we delen dezelfde DNA maar...
eerlijk gezegd is hij veel zachter dan ik ooit was.
Ik wil niet dat mijn eigen ego hem tegenhoudt om zijn eigen fouten te maken.
Om de persoon te worden die hij moet worden.
Ow, de deur openen met je hoofd.
Ja, goed zo Laaa. Laten we gaan.
Iedereen in orde? - Ja, Lawrence.
Attila en de jongens hebben haar vastgezet. Ik weet niet hoelang het houdt.
We moeten Lancelot vinden maar iemand moet ervoor zorgen dat ze niet vrijkomt.
Ja, Laaa. Goed. Je weet wat je moet doen?
Blijf. - Inderdaad zorg ervoor dat ze daar blijft.
Blijf. - Goed, ga.
Papa zegt blijf.
Lawrence? Ik kan mijn armen niet bewegen. We worden met de minuut minder bruikbaar.
Kom op, grote jongen.
Alles goed met je?
Goed, er is iets mis met je oog.
Ik weet het niet het gaat gewoon...
Je moet rustig aan doen, goed?
Rustig aan.
Attila hyperventileert niet.
Jij pillidge.
Jij plundert. Je gaat niet uit je dak.
Pap, er zijn 8 miljoen mensen in de stad.
Hij kan wel overal zijn nu. - We vinden hem wel.
Dat moet.
Ik kom eraan lieveling.
Hij is hierlangs gegaan.
Gaat vier benen per uur.
Nee, nooit wegrennen van een grote kat, Lawrence.
Gigantor, pak je zaklamp. Deze katten willen spelen.
Hij heeft hem, jongens.
Maak ze gek.
Waar zou Lancelot kunnen zijn?
Kom op.
Je kan me er beter uitlaten, jij aapmens.
Waar kijk je naar? Stop met me aan te kijken.
Nog nooit eerder een mooie geweldige aantrekkelijke vrouw gezien...
die je moeder zou kunnen zijn als ze niet zo veel van pizza hield?
Ik weet wat je aan het doen bent en het werkt niet.
Het werkt niet.
Nou, een beetje dan.
Wat hebben ze met Camelot gedaan?
In het kort is het simpel niet...
een fijne plek.
Voor altijd gelukkig...
en hier in...
Camelot. - Lang verloren...
Guinevere, mijn liefde.
Kan ik je helpen, maat?
Ik ben het. Sir Lancelot. Ik heb mijn queeste vervuld.
Sorry. Ik ben eigenlijk niet Guinevere.
Ik ben Alice Eve en volgens mij ben je in de war. Misschien zag je me...
Je stem is als muziek maar ik heb geen idee wat je zegt.
Goed. Hé man.
Hé, maatje.
Wat ze zegt is dat ze Guinevere niet is omdat ze een acteur is.
En ik ook.
En acteur? - Ja.
Ik ben, je weet wel. - Zet de kroon eens af.
Sorry, natuurlijk. Hugh Jackman.
Ik weet het, dit alles.
Grote hakman? Dat is een belachelijke naam. Klinkt niet eens echt.
Alleen een lafaard zou zijn echte identiteit verborgen houden, Arthur.
Nee, het is Hugh Jackman.
Ik aan de andere kant heb de schat waarvan jij dacht dat ik die nooit zou vinden.
Aanschouw... De sleutel naar het eeuwige leven.
Mooi, geweldig kostuum, geweldige enthousiasme, maar je moet nu van het podium af.
Sir Lancelot, dames en heren.
Erg goed. - Schaam jezelf, Arthur.
Jij verdient niet je kroon en ook niet je koningin.
Maak je klaar om de koude kus van mijn zwaard te voelen, Grote hakman.
Maatje. Dit is allemaal maar nep. Zie je?
Dat is niet echt. - Niets van dit is dat.
Het is niet echt.
Het was wel een goede voorstelling, maar het is niet echt, echt.
Het is niet echt.
Niet echt.
Enig idee hoelang ik gedroomd heb over Camelot?
En waarvoor? Voor niets.
Niets.
Nee, alstublieft niet weg gaan.
Hoe gaat het?
We zijn gewoon zoals God ons heeft gemaakt.
Waarom neem je niet een foto, die gaat langer mee.
Ik heb geprobeerd aardig te blijven, nu is het genoeg. Ga nu van het podium af.
Blijf daar. Mij maak je niet bang, Grote hakman.
Luister, je wilt niet met mij vechten, goed? Als het moet zal ik je breken.
Kom maar op.
Wat is dat? Wat doe je?
Dat is zijn Wolverine ding. - Ja.
Het ziet er beter uit met die klauwen.
Wat doe je? Dat is geen uitgang.
Kom maar allemaal. Geen probleem hoor, geweldige kostuums.
Sorry. Ik wilde alleen maar zeggen... Dat je het helemaal bent.
Bedankt, maatje.
Hij was aardig tegen je. - Ja, geweldig.
Hé, geef me de tablet. - Blijf daar.
Terug.
Wat?
Het is... je neus... - Wat? Wat is ermee?
Je neus begint te druppen. - Wat?
Het smelt, door het vuur.
Hoe slecht ziet het eruit. - Niet geweldig.
Maar ik ben Lancelot. - Die was er nooit.
Lancelot is een legende, je bent niet echt. - Ik begrijp het niet.
Ik weet dat het veel gevraagd is, maar alsjeblieft geef de tablet.
En dan? Terug naar het museum?
Daar netjes staan als kleine kinderen.
En ervan leren. En geïnspireerd worden om grote dingen te doen.
De gedachte van de vader, mijn vriend. - Niet voor mij.
Als er geen Camelot is, is er geen Guinevere...
en geen Lancelot en...
ben ik niets, ben ik een zielige zak van wax.
Stop met naar mijn neus te kijken. - Dat deed ik niet.
Ik zag het je doen.
Staren. - Dat deed ik niet zo, ik...
Jawel, kijk er niet naar. - Het is moeilijk om er niet naar te kijken.
Ja, inderdaad.
Dat deed ik niet. - Ik zag het.
Nee, ik kijk naar je ogen. - Aapje, stop ermee.
Geef me alsjeblieft de tablet.
Als je me de tablet geeft beloof ik... - Kijk niet naar mijn neus.
Geef de tablet. - Kijk weg.
Hoe moeilijk is het om niet naar mijn neus te kijken?
Ik kijk niet naar je neus ik... Ik kan er niets aan doen.
Kijk naar de hemel.
Het is walgelijk. - Echter is toch nog knap.
Van nu af aan zal niemand naar m'n neus kijken of het erover hebben.
Sorry, waar hadden we het ook alweer over?
Lawrence? - Attila.
Larry, we hebben geen tijd meer.
Luister naar mij. Je moet orde op zaken stellen.
Nu, anders gaan ze allemaal dood. Jij ook.
Een wereld zonder Camelot is het niet waard om in te leven.
Pap?
Crystal, wat is er? Alles goed?
Kijk me aan.
Wil je me slaan? Ga je gang. Toe maar, sla me maar in het gezicht.
Dexter?
Nee. Dexter kom op.
Pap, hij is er niet meer.
Ik wil nu wel je hand.
Nu begrijp ik het.
Het aapje was de queeste. Het ging nooit om het tablet.
Het gaat om hen.
Vergeef me.
Ik ben het, die de nar is.
We zijn er weer, schatje. - Lawrence.
Welkom terug, maatje.
Goed gedaan, Larry.
Dat is onze gozer, kom hier.
Gevonden.
Het voelt goed, of niet Jedediah? - Je zegt het.
Hé, bedankt.
Hoe zie ik eruit?
Als Lancelot.
Goed gedaan mijn kind.
Bedankt, voor het veilig terug brengen van mijn zoon.
Het is een vreemde zaak...
Om jouw jongen een man zien te worden.
Ja, waanzinnig.
De éne dag rijden ze op een dinosaurus door Central Park en...
de volgende dag zijn ze aan het DJ'en.
Jij hebt mijn familie goed gediend.
We moeten een grote tombe bouwen en je begraven met vele rijdommen.
Ik zal er persoonlijk op toezien dat je organen worden verwijderd...
en apart worden opgeborgen in kristallen vazen.
Bedankt.
Dan zijn we het eens. Lawrence, kan ik je even spreken?
De anderen en ik hebben het erover gehad...
Ahkmenrah's plek is hier bij zijn familie.
Hij moet hier blijven.
En de tablet moet ook hier blijven, zoon.
Daar waar het hoort, Gigantor.
Ja, maar...
dan zouden jullie ook moeten blijven.
We horen in New York.
Maar...
Als jullie daar heen gaan dan...
leven jullie niet meer.
We zijn museum stukken. Dat is wat we zijn.
De mensen komen naar ons kijken, misschien leren ze er iets van.
Dat is in leven zijn. - Maar ik...
ik hoor voor jullie te zorgen. - En dat heb je gedaan.
Het is goed, Lawrence.
We zijn er klaar voor.
Nou, ik niet.
Laat ons los, zoon.
Goed.
Bedankt dat je mij mijn familie terug gegeven hebt, Larry.
Bewak...
Bewaker van Brooklyn.
Pap, als we nu gaan halen we het vliegtuig.
Zijn we thuis met iedereen nog wakker voordat de zon opkomt.
Laten we naar huis gaan.
Het is goed, Larry. We hebben een overeenkomst gesloten.
Echt? - Trixi, zitten.
Dat is echt goed. - Goed gedaan, Lance.
Bedankt.
Trixi, gedraag je. Brave meid.
Rustig.
Hij luistert nooit naar mij, maar jij... ik heb het gevoel dat...
Dat je echt naar mij luistert.
Alsof onze harten in perfecte synchronisatie zijn.
Hallo. Sorry dat ik moet onderbreken, wat er ook maar aan de hand is.
Laaa, de jongens wachten buiten, we moeten gaan. Kom op.
Nee. Laaa, blijf. Ik weet dat het gek klinkt. Maar...
jij en ik kunnen samen een leven opbouwen hier in Engeland.
Ik zal je nooit vergeten.
Jij bent de meest ruige man die ik ooit ontmoet heb.
Hou de crunchies maar.
Goed, Laaa. We moeten gaan.
Ik zeg niets als jij dat ook niet doet.
Ik weet dat je deze baan haat. Maar morgenavond, beste baan ooit.
Het is rustig hier.
Zonder het tablet is het net zoals ieder ander museum.
Weet je wat ik me het meeste zal herinneren van jullie?
Wat? - Hoe groot jullie zijn.
Kom hier.
Hou me vast.
Mijn...
Vriend.
Je spreekt Engels?
Hé, luister eens...
Daarboven op het dak als je...
als je moet...
Ik wil dat je weet dat ik echt mijn perspectief veranderd heb op alles.
Ik weet dat we...
deze dynamiek hebben, deze spanning.
Heen en weer...
ik bedoel, spelletjes, toch?
Dat doen we steeds, maar waarom moet dat steeds?
Ik heb het gevoel dat er een wederzijds respect voor elkaar is.
Maar goed... Ik zal je missen, weet je dat?
Goed, toe maar. Een laatste slag.
Ja, ik voelde het ook de hele tijd.
Wie had dat ooit gedacht?
Van wax. Ze is beeldschoon.
Maar op een of andere manier werkte het.
Dit is het dan. - Inderdaad.
En ik weet dat jonge Nick grootse dingen zal doen.
Ja, hij is...
klaar om de wereld te veroveren in zijn eentje.
Dan heb jij je werk gedaan.
Jij hebt je werk gedaan.
Het is tijd voor je volgende avontuur.
Ik heb geen idee wat ik morgen moet doen.
Wat spannend.
Dag, Teddy.
Vaarwel, Lawrence.
Gefopt.
Lachen mijn, zoon.
De zon komt op.
Alles goed? - Ja.
Dus, Ibiza?
Ja... Dat hele DJ gebeuren pap...
ik weet niet of dat iets voor mij is, ik...
ik weet dat het het volgende is, daarna misschien school, ik...
ik moet het nog allemaal uitzoeken, snap je?
Dat klinkt als een plan.
Ik moet maar eens terug naar mam. - Goed.
Ik hou van je. - Ik hou ook van jou.
Ik laat je niet los.
Ik zie je weer.
DRIE JAAR LATER
Drie jaren en geen Larry Daley.
Hij was degen die het voor me opnam, mij mijn baan terug bezorgde.
Ik hoorde dat hij weer terug naar school ging. Haalde zijn diploma, werd een leraar.
Daar ben ik erg blij om. - Nou...
toen hij hoorde van de reisexpeditie.
Stond Larry erop dat ik dit persoonlijk aan je zou geven.
Het beroemde magische gloeiende tablet.
Larry Daley met zijn geweldige verhalen. - Larry zei dat je te vertrouwen was.
Wat bedoel je?
Met het top geheime kennis hiervan.
Wat doe je?
Ik knipoog. - Je knipoogt?
Nee, met beide ogen. - Dat is knipogen.
Het maakt niet uit want nu...
kan je er beter klaar voor zijn... - Waarvoor?
Hiervoor.
Het gloeit dus wel.
Kom op.
Ga je gang. Maak plezier.
Blijf. - Ik ga nergens heen.
Blijf. - Ja, ik ga nergens heen.
Vertaling: UnlimitedMovieS©
Controle en bewerking: Goffini